Misschien heb je het ook wel eens gespeeld als teambuilding activiteit of in de vroegere jaren van je jeugd: het vertrouwensspel met de blinddoek. In dit spel doe je een blinddoek op en je laat je door een begeleider door een kamer loodsen of een parcours bewandelen. In theorie zou dit niet zo moeilijk moeten […]
Het was een heerlijk vrije dag, ik zat heerlijk te genieten van koffie en te lezen over de christelijke denker Kierkegaard (1813-1855). Toch onttrekt ook zo’n dag zich niet aan de realiteit: we gingen de ramen zemen. Ze waren gelukkig snel schoon en achteraf kwam er zelfs nog wat inspiratie uit voort. Zo zul je
Het was een heerlijk zonnige middag en we zaten lekker in de het winterzonnetje. Thaliza wees mij ineens op een druppel onder de tafel hing die het zonlicht weerspiegelde. De kleur was steeds anders, vanuit de ene hoek weerspiegelde hij het licht in het groen, bewoog je een beetje op je stoel dan was het
Kijkend naar de sneeuw buiten hoor ik met een mierzoete en zangerige stem de gedachte: ♫elke sneeuwvlok is uniek en zo is ook elke mens uniek♫. Eerlijk is eerlijk: het is best een mooie gedachte, maar het zit ook wel een klein beetje in mijn allergiezone. Enfin. Er kwam ook nog een andere gedachte binnen: al
Er was eens een man die woonde in een boerderijtje hier ver vandaan. De boerderij lag in een idyllisch landschap, de beekjes stroomden er kabbelend voort en de dieren hadden het gezellig met elkaar. De koeien liepen er kneuterig rond te struinen en de guitige alpaca’s zorgden voor wat verfrissende humor. Soms zat er een
Ik beken: ik houd van tegenlicht. Er zijn voor mij geen mooiere plekken om te zitten dan plaatsen waar tegenlicht is. Op sommige momenten kan ik daar bijna eindeloos naar blijven kijken. Een ietwat mistige waas komt je dan tegemoet, hand in hand met een vleugje mysterie. In een landschap gehuld in tegenlicht is niet
Daar in de verte zie je hem aan komen lopen. Sjokkend en met lood in zijn schoenen komt hij steeds dichterbij. Als je goed kijkt zie je dat hij zijn pas steeds vertraagt, alsof hij wil uitstellen waar hij naartoe onderweg is. Die arme knul, kijk hem eens gaan, de richtingaanwijzers vliegen hem om de
Ongeveer elke 50 meter hangt er weer eentje: een aanplakbiljet met de aankondiging van het circus. Dolenthousiast stop ik de auto om er een foto van te maken, want ik wil naar het circus. ‘’Woensdag 19 augustus 18:00 uur, een uur lang spektakel voor de hele familie!’’ Noem me gek, maar wanneer we in Frankrijk
Sinds afgelopen jaar hebben we een tuin, heerlijk! Wel meer werk uiteraard: er loopt namelijk erg veel klimop dwars door onze haag. Ik dacht dat ik dat er wel even zou uitrekken, meer dan een kwartiertje of twintig minuten zal dat niet duren toch? Dat viel dus flink tegen: het hield maar niet op. Het
Daar gaan we dan, op weg naar het bekende pelgrimsdorp Rocamadour. Al vele eeuwen is dit een bekend bedevaartsoord en tevens onderdeel van de Camino. Het is een prachtig gelegen dorp tegen de rots aangebouwd, waar in verschillende niveaus het dorp als het ware tegen de rots op loopt. We parkeerden beneden en van daaruit